اگرزندگی مرگ است و مرگ هم زندگی
پس درود بر مرگ و مرگ بر زندگی
من به مردن راضیم ,لیکن نمی آید اجل
بخت بد من را ببین کز مرگ هم ,نیز باید منت کشید
«تنها مرگ است كه دروغ نمى گويد، حضور مرگ تمام موهومات را نيست و نابود مى كند، ما فرزند مرگ هستيم
و مرگ است كه ما را از فريب هاى زندگى نجات مى دهد.»
هیچ چیز نیست جز مرگ جز آزادی
آیا این مرگ و این آزادی از زندگی دربند بهتر نیست ؟
آیا این مرگ به از آن نیست که محتاج پشت خم کند ؟
آیا این مرگ به از آن نیست که آدم دربند باشد ؟
و رویم از اشک تو خیس
تو دیگر برای من نبودی
و من تو دردانه ام را
به ناچار به آنچنان مسلخی بردم
که پیش از آن شاعران بی نام و نشان نیز
قاتلی را حتی به تصور بدانجا نبرده بودند
با تو امیدهای خیال سلاخی شد
گریه هایم پایان یافت و دیدگانم
از هر ناپاکی پاک
که تو تنها گناه میدیدی و غصه میخوردی
میگریستی و بیقراری میکردی
آری ای قلب من
پیش از آنکه خونت را بریزم شکسته بودی
شکسته بودی از هر لحظه زندگی
از همه و همه کس غصه داشتی
بیصدا میشکستی و هیچ نمیگفتی
آنقدر تباه شدی که چشمانم را پوشاندی!!!
....
پس بر من خرده نگیر
که آنچه من کردم رهایی تو بود
که من نیز اکنون بی تو
تنها جسدی گشته ام
که گرچه نفس میکشد
اما دیگر قلبش
برای هیچ احساس نابی
نخواهد تپید
ای قلب من
تو رفتی و من بی تو به انتظار مرگ مانده ام
گرچه همه کس بازگشتم
به آنچه زندگی میگویند را
جشن گرفته اند
الهه نفرت و انزجار
پروردگارانتقام
عطرتعفن عطربدنم است
ردپایم آتشی از جهنم است
همسایه هایم شیاطین
سرزمینم تاریکی
غذایم خون و گوشت
هم خوابه ام پریان نفرین شده
واین دنیای من است
خوب مر امی شناسی!
